Gönül gezdi diyar diyar
Serden geçti yârdan geçmez
Dur-durak yok, çıkarsa yâr
Serden geçti yârdan geçmez
Alır nefes, ruhum düşte
Hep akılda, tek gülüşte
Gönle derman, bir ölüşte
Serden geçti yârdan geçmez
Aynı yere çıkar yollar
Sevda taşır yorgun kollar
Menzil uçar geçer yıllar
Serden geçti yârdan geçmez
Gönül sevdi akıl durdu
Göz karardı dışa vurdu
Neden sonra pusu kurdu
Serden geçti yârdan geçmez
Söz söylenir; türkü susar
Can acıtır; surat asar
Seller akar gözü basar
Serden geçti yârdan geçmez
Yâr yararsa zarar elem
Aldan yazar her bir kalem
Baştan sona biter alem
Serden geçti yârdan geçmez
Eziyeti bilir çeken
Söz sılada gülle diken
Muradını derde eken
Serden geçti yârdan geçmez
Buz kesilir yansa ocak
Gül toplanır kucak kucak
Aşık candan geçer ancak
Serden geçti yrdan geçmez
Can sıkılır düşer yaşı
Can cânan bilir, aç aşı
Yardım yeri beller taşı
Serden geçti yârdan geçmez
Cihan gider başı düşer
Kendi gibi o da beşer
Teker teker mezar eşer
Serden geçti yârdan geçmez
Bir yanıt yazın