Bir destan yazılır, yurdun bağrında
Dalgalanır durur hemen sağrında
Bir bayrak süzülür yürek ağrında
Hüznün parelenir çam yaprağında…
İşlenir hücrene, son bulur ezber
Nefesle haykırır, canlanır makber
Duyarsın kubbede, Allah-u ekber
Yüreğin harelenir çam yaprağında…
Ana kucağında, ekilir fidan
Asker ocağında, verilir ferman
Kırkına gelince edilmez, aman!
Düşmanın asılır, çam yaprağında…
Bir kudret görünür, bayrak alında
Yaralar bağlanır, yarin şalında
Hayat var bir kase tatlı balında
Fermanın basılır, çam yaprağında…
Ölümsüzlük başlar, vatan yolunda
İman gücü gelir, kellen kolunda
Gülümser Azrail, durur solunda
Kılıcın bilenir, çam yaprağında…
Boşuna desen de, “Ağlama ana”
Ağlar tüm analar, dualar sana
Vatanım uğrunda tek damla kana
Bir ülke dilenir, çam yaprağında…
Git düşünme bizi, bekler Peygamber
Ölümü tatmak var, nerde Nekir-Münker
Şehitsin olmaz ki ruha seferber
Vatanım şanlanır, çam yaprağında…
Cihan demez işte, “Ölür şehitler…”
Kan damlar kalemden, ağlar beyitler
Kuyruğuna bastım uluyor itler
Kalemim canlanır, çam yaprağında…