Gönlüm aşka karardı
Al yüzüne sür beni
Bana aşk ne yarardı
Sen teninle sar beni
Aşk yarası dikilmez
Gel yokluğun çekilmez
Gül gamzeye ekilmez
Gül mezera ser beni
Yar yüzünden yazdığım
Kandan, candan bezdiğim
Diyar diyar gezdiğim
O yerlere sor beni
Gel gör varsa cemalin
Var mı aşka mecalin
Sev beni, ol helalim
Al alnına sür beni
Gönül gezdi diyar diyar
Serden geçti yârdan geçmez
Dur-durak yok, çıkarsa yâr
Serden geçti yârdan geçmez
Alır nefes, ruhum düşte
Hep akılda, tek gülüşte
Gönle derman, bir ölüşte
Serden geçti yârdan geçmez
Aynı yere çıkar yollar
Sevda taşır yorgun kollar
Menzil uçar geçer yıllar
Serden geçti yârdan geçmez
Gönül sevdi akıl durdu
Göz karardı dışa vurdu
Neden sonra pusu kurdu
Serden geçti yârdan geçmez
Söz söylenir; türkü susar
Can acıtır; surat asar
Seller akar gözü basar
Serden geçti yârdan geçmez
Yâr yararsa zarar elem
Aldan yazar her bir kalem
Baştan sona biter alem
Serden geçti yârdan geçmez
Eziyeti bilir çeken
Söz sılada gülle diken
Muradını derde eken
Serden geçti yârdan geçmez
Buz kesilir yansa ocak
Gül toplanır kucak kucak
Aşık candan geçer ancak
Serden geçti yrdan geçmez
Can sıkılır düşer yaşı
Can cânan bilir, aç aşı
Yardım yeri beller taşı
Serden geçti yârdan geçmez
Cihan gider başı düşer
Kendi gibi o da beşer
Teker teker mezar eşer
Serden geçti yârdan geçmez
Tutsaklığa, aşk kelepçe
Cezan gelir, yar dilinden
Zalimliğe, söz gerekçe
Cezan gelir, yar dilinden
Yalnız düşle, olmaz tamah
Aşkın olur masum günah
Sus konuşma, eder söz ah
Cezan gelir, yar dilinden
Bulunmuyor, sözün özü
Dert veriyor gönlün közü
Ok atıyor yarin sözü
Cezan gelir, yar dilinden
Göz önünde, yar cemali
Cennetten huri misali
Zebanidir, sözün hali
Cezan gelir, yar dilinden
Cihan-ı dert, kalp içimde
Gönül yanar, kor biçimde
Bir suçlu söz, yar seçimde
Yar suçludur, söz seçimde
Cezan gelir, yar dilinden